Hujan yang menangisi bumi
Begitu juga laju tangisan air mataku
Ingin ku capai tapi tak sampai
Ingin ku rayu tapi tak dengar.
Dalam suara melankolia pagi
Aku kaku melihat pelangi yang melintasi langit.
Cahayanya indah
Mahu aku sentuh pelangi itu.
Ah,Tapi tak sampai.
Ku cuba lagi,masih gagal.
Kau nun diangkasa.
Tapi aku masih di tanah.
Wahai pelangi,
Mungkin engkau dan tuhan tahu apa yang aku mahu
Aku mahu capai engkau walau setinggi mana pun engkau.
Kala petang kau menghilang.
Aku rindu sangat.
Bila lagi kita akan berjumpa?
Wahai pelangi muncul lah.
Akan aku sentuh pelangi itu,bila kau datang kembali
0 comments:
Post a Comment